Prayers and reflections

Today, as I begin this day, my thoughts rest on the majestic oceans and the life hidden within them—the endless depths, the silent rhythms, the ancient creatures who have endured through time. I think of the shark, that magnificent being, surviving five ice ages, moving through waters older than memory. And my heart is filled with awe.

The Psalmist once prayed, “O Lord, how manifold are Your works! In wisdom You have made them all; the earth is full of Your creatures… there is the sea, great and wide, which teems with life beyond number” (Psalm 104:24–25). In these words, I hear the echo of wonder that still lives in my own heart.

Rumi whispers to my soul, “Stop acting so small. You are the universe in ecstatic motion,” and I sense that this vast ocean, these ancient beings, and this fragile breath within me are all part of one sacred unfolding.

The Buddha taught that all things arise and pass away, held in impermanence and interbeing. As I contemplate these waters and their creatures, I am reminded to be present, to bow gently to the mystery of life, to meet this day with mindfulness and compassion.

O Source of all that is—known by many names and beyond all names—thank You for the beauty that humbles me and the life that sustains me. As the Psalms say, “The earth is the Lord’s and everything in it” (Psalm 24:1). Teach me today to move with patience like the tides, to endure with quiet strength, and to live with reverence for all beings.

As I go forward into this day, may awe soften my heart, gratitude steady my spirit, and prayer—spoken or silent—guide my steps.

May I walk gently upon this earth, remembering that I am held within something vast, loving, and eternal.

Kannada

ಇಂದು, ನಾನು ಈ ದಿನವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುವಾಗ, ನನ್ನ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಭವ್ಯ ಸಾಗರಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳೊಳಗೆ ಅಡಗಿರುವ ಜೀವನದ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿವೆ – ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಆಳಗಳು, ಮೌನ ಲಯಗಳು, ಸಮಯದ ಮೂಲಕ ಸಹಿಸಿಕೊಂಡ ಪ್ರಾಚೀನ ಜೀವಿಗಳು. ಐದು ಹಿಮಯುಗಗಳನ್ನು ಉಳಿದುಕೊಂಡಿರುವ, ನೆನಪಿಗಿಂತ ಹಳೆಯದಾದ ನೀರಿನ ಮೂಲಕ ಚಲಿಸುವ ಆ ಭವ್ಯ ಜೀವಿಯಾದ ಶಾರ್ಕ್ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಯೋಚಿಸುತ್ತೇನೆ. ಮತ್ತು ನನ್ನ ಹೃದಯವು ವಿಸ್ಮಯದಿಂದ ತುಂಬಿದೆ.

ಕೀರ್ತನೆಗಾರ ಒಮ್ಮೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದನು, “ಓ ಕರ್ತನೇ, ನಿನ್ನ ಕೆಲಸಗಳು ಎಷ್ಟು ವೈವಿಧ್ಯಮಯವಾಗಿವೆ! ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯಿಂದ ನೀನು ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ; ಭೂಮಿಯು ನಿನ್ನ ಜೀವಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದೆ … ದೊಡ್ಡ ಮತ್ತು ಅಗಲವಾದ ಸಮುದ್ರವಿದೆ, ಅದು ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಜೀವಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದೆ” (ಕೀರ್ತನೆ 104:24–25). ಈ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ, ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ವಾಸಿಸುವ ಅದ್ಭುತದ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಯನ್ನು ನಾನು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ.

ರೂಮಿ ನನ್ನ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಪಿಸುಗುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ, “ತುಂಬಾ ಸಣ್ಣದಾಗಿ ವರ್ತಿಸುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ. ನೀವು ಭಾವಪರವಶ ಚಲನೆಯಲ್ಲಿರುವ ವಿಶ್ವ” ಮತ್ತು ಈ ವಿಶಾಲ ಸಾಗರ, ಈ ಪ್ರಾಚೀನ ಜೀವಿಗಳು ಮತ್ತು ನನ್ನೊಳಗಿನ ಈ ದುರ್ಬಲವಾದ ಉಸಿರು ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದು ಪವಿತ್ರ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯ ಭಾಗವಾಗಿದೆ ಎಂದು ನಾನು ಗ್ರಹಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಬುದ್ಧನು ಎಲ್ಲಾ ವಸ್ತುಗಳು ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಹಾದುಹೋಗುತ್ತವೆ, ಅಶಾಶ್ವತತೆ ಮತ್ತು ಅಂತರ-ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ ಎಂದು ಕಲಿಸಿದನು. ಈ ನೀರು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ನಾನು ಚಿಂತಿಸುವಾಗ, ನಾನು ಹಾಜರಿರಲು, ಜೀವನದ ರಹಸ್ಯಕ್ಕೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸುವಂತೆ, ಈ ದಿನವನ್ನು ಸಾವಧಾನತೆ ಮತ್ತು ಸಹಾನುಭೂತಿಯಿಂದ ಭೇಟಿಯಾಗಲು ನನಗೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ.

ಓ ಎಲ್ಲದರ ಮೂಲ – ಅನೇಕ ಹೆಸರುಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಮೀರಿ – ನನ್ನನ್ನು ವಿನಮ್ರಗೊಳಿಸುವ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ನನ್ನನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಜೀವನಕ್ಕಾಗಿ ಧನ್ಯವಾದಗಳು. ಕೀರ್ತನೆಗಳು ಹೇಳುವಂತೆ, “ಭೂಮಿಯು ಭಗವಂತನದು ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲವೂ” (ಕೀರ್ತನೆ 24:1). ಉಬ್ಬರವಿಳಿತಗಳಂತೆ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಚಲಿಸಲು, ಶಾಂತ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಬದುಕಲು ಇಂದು ನನಗೆ ಕಲಿಸಿ.

ನಾನು ಈ ದಿನಕ್ಕೆ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ವಿಸ್ಮಯವು ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ಮೃದುಗೊಳಿಸಲಿ, ಕೃತಜ್ಞತೆ ನನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಲಿ, ಮತ್ತು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ – ಮಾತನಾಡುವ ಅಥವಾ ಮೌನವಾಗಿ – ನನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನು ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಸಲಿ.

ನಾನು ಈ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ನಡೆಯಲಿ, ನಾನು ವಿಶಾಲವಾದ, ಪ್ರೀತಿಯ ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತವಾದ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ವಸ್ತುವಿನೊಳಗೆ ಬಂಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.

Malayalam

ഇന്ന്, ഈ ദിവസം ആരംഭിക്കുമ്പോൾ, എന്റെ ചിന്തകൾ ഗാംഭീര്യമുള്ള സമുദ്രങ്ങളെയും അവയിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ജീവിതത്തെയും കുറിച്ചാണ് – അനന്തമായ ആഴങ്ങൾ, നിശബ്ദ താളങ്ങൾ, കാലത്തിലൂടെ സഹിച്ച പുരാതന ജീവികൾ. അഞ്ച് ഹിമയുഗങ്ങളെ അതിജീവിച്ച്, ഓർമ്മയേക്കാൾ പഴക്കമുള്ള വെള്ളത്തിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്ന ആ മഹത്തായ ജീവിയായ സ്രാവിനെക്കുറിച്ച് ഞാൻ ചിന്തിക്കുന്നു. എന്റെ ഹൃദയം അത്ഭുതത്താൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

സങ്കീർത്തനക്കാരൻ ഒരിക്കൽ പ്രാർത്ഥിച്ചു, “ഓ കർത്താവേ, നിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ എത്ര വൈവിധ്യപൂർണ്ണമാണ്! ജ്ഞാനത്തിൽ നീ അവയെയെല്ലാം സൃഷ്ടിച്ചു; ഭൂമി നിന്റെ സൃഷ്ടികളാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു… എണ്ണമറ്റ ജീവൻ കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്ന വലുതും വിശാലവുമായ സമുദ്രമുണ്ട്” (സങ്കീർത്തനം 104:24–25). ഈ വാക്കുകളിൽ, എന്റെ സ്വന്തം ഹൃദയത്തിൽ ഇപ്പോഴും വസിക്കുന്ന അത്ഭുതത്തിന്റെ പ്രതിധ്വനി ഞാൻ കേൾക്കുന്നു.

റൂമി എന്റെ ആത്മാവിനോട് മന്ത്രിക്കുന്നു, “ഇത്രയും ചെറുതായി പ്രവർത്തിക്കുന്നത് നിർത്തുക. നീയാണ് പ്രപഞ്ചം ആനന്ദഭരിതമായ ചലനത്തിലാണ്,” ഈ വിശാലമായ സമുദ്രം, ഈ പുരാതന ജീവികൾ, എന്റെ ഉള്ളിലെ ഈ ദുർബലമായ ശ്വാസം എന്നിവയെല്ലാം ഒരു പവിത്രമായ വികസത്തിന്റെ ഭാഗമാണെന്ന് ഞാൻ മനസ്സിലാക്കുന്നു.

ബുദ്ധൻ പഠിപ്പിച്ചത് എല്ലാം ഉടലെടുക്കുകയും അപ്രത്യക്ഷമാവുകയും ചെയ്യുന്നു, അനിശ്ചിതത്വത്തിലും പരസ്പരബന്ധിതത്വത്തിലും സൂക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു എന്നാണ്. ഈ വെള്ളത്തെയും അതിലെ ജീവജാലങ്ങളെയും കുറിച്ച് ഞാൻ ധ്യാനിക്കുമ്പോൾ, സന്നിഹിതനായിരിക്കാനും, ജീവിതത്തിന്റെ നിഗൂഢതയെ സൌമ്യമായി വണങ്ങാനും, ഈ ദിവസത്തെ മനസ്സോടെയും കാരുണ്യത്തോടെയും കണ്ടുമുട്ടാനും ഞാൻ ഓർമ്മിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.

ഓ, എല്ലാറ്റിന്റെയും ഉറവിടം – നിരവധി പേരുകളിലും എല്ലാ പേരുകൾക്കും അപ്പുറം – എന്നെ താഴ്ത്തുന്ന സൗന്ദര്യത്തിനും എന്നെ നിലനിർത്തുന്ന ജീവിതത്തിനും നന്ദി. സങ്കീർത്തനങ്ങൾ പറയുന്നതുപോലെ, “ഭൂമിയും അതിലുള്ള സകലവും കർത്താവിന്റേതാണ്” (സങ്കീർത്തനം 24:1). വേലിയേറ്റങ്ങൾ പോലെ ക്ഷമയോടെ നീങ്ങാനും, ശാന്തമായ ശക്തിയോടെ സഹിക്കാനും, എല്ലാ ജീവികളോടും ആദരവോടെ ജീവിക്കാനും ഇന്ന് എന്നെ പഠിപ്പിക്കണമേ.

ഈ ദിവസത്തിലേക്ക് ഞാൻ മുന്നോട്ട് പോകുമ്പോൾ, ഭയം എന്റെ ഹൃദയത്തെ മൃദുവാക്കട്ടെ, കൃതജ്ഞത എന്റെ ആത്മാവിനെ സ്ഥിരപ്പെടുത്തട്ടെ, പ്രാർത്ഥന – വാമൊഴിയായോ നിശബ്ദമായോ – എന്റെ ചുവടുകളെ നയിക്കട്ടെ.

ഞാൻ ഈ ഭൂമിയിൽ സൌമ്യമായി നടക്കട്ടെ, ഞാൻ വിശാലവും സ്നേഹനിർഭരവും ശാശ്വതവുമായ ഒന്നിനുള്ളിൽ പിടിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന് ഓർമ്മിച്ചുകൊണ്ട്.

Hindi

आज, जब मैं इस दिन की शुरुआत कर रहा हूँ, तो मेरे विचार शानदार समुद्रों और उनमें छिपे जीवन पर टिके हैं—अनंत गहराई, शांत लय, वे पुराने जीव जो समय के साथ टिके रहे हैं। मैं शार्क के बारे में सोचता हूँ, वह शानदार जीव, जो पाँच आइस एज से बच गया, यादों से भी पुराने पानी में घूम रहा है। और मेरा दिल हैरानी से भर जाता है।

भजन लिखने वाले ने एक बार प्रार्थना की थी, “हे प्रभु, आपके काम कितने अलग-अलग हैं! आपने उन सभी को समझदारी से बनाया है; धरती आपके जीवों से भरी है… समुद्र है, बड़ा और चौड़ा, जो अनगिनत जीवों से भरा है” (भजन 104:24–25)। इन शब्दों में, मुझे हैरानी की वह गूंज सुनाई देती है जो आज भी मेरे दिल में रहती है।

रूमी मेरी आत्मा से फुसफुसाते हैं, “इतना छोटा बनना बंद करो। तुम खुशी से हिलता हुआ ब्रह्मांड हो,” और मुझे लगता है कि यह विशाल समुद्र, ये पुराने जीव, और मेरे अंदर की यह नाजुक साँस, ये सब एक पवित्र घटना का हिस्सा हैं।

बुद्ध ने सिखाया कि सभी चीज़ें पैदा होती हैं और गुज़र जाती हैं, जो नश्वर हैं और एक-दूसरे के साथ जुड़ी हुई हैं। जब मैं इन पानी और उनके जीवों के बारे में सोचता हूँ, तो मुझे याद आता है कि मैं मौजूद रहूँ, ज़िंदगी के रहस्य के आगे धीरे से झुकूँ, इस दिन का सामना ध्यान और दया से करूँ।

हे सब कुछ के स्रोत—जिसे कई नामों से जाना जाता है और सभी नामों से परे—उस सुंदरता के लिए धन्यवाद जो मुझे विनम्र बनाती है और उस जीवन के लिए जो मुझे सहारा देता है। जैसा कि भजन संहिता में कहा गया है, “धरती और उसमें जो कुछ भी है, वह सब प्रभु का है” (भजन संहिता 24:1)। आज मुझे लहरों की तरह सब्र से चलना, शांत ताकत से सहना और सभी जीवों के लिए आदर के साथ जीना सिखाएँ।

जैसे-जैसे मैं इस दिन में आगे बढ़ता हूँ, विस्मय मेरे दिल को नरम करे, आभार मेरी आत्मा को स्थिर करे, और प्रार्थना—चाहे बोली गई हो या चुपचाप—मेरे कदमों को रास्ता दिखाए।
मैं इस धरती पर धीरे-धीरे चलूँ, यह याद रखते हुए कि मैं किसी विशाल, प्यार करने वाली और हमेशा रहने वाली चीज़ के अंदर हूँ।

Tamil

இன்று, இந்த நாளை நான் தொடங்கும்போது, ​​என் எண்ணங்கள் கம்பீரமான பெருங்கடல்கள் மற்றும் அவற்றில் மறைந்திருக்கும் வாழ்க்கையைப் பற்றியே உள்ளன – முடிவற்ற ஆழங்கள், அமைதியான தாளங்கள், காலத்தை கடந்து நிலைத்திருக்கும் பண்டைய உயிரினங்கள். ஐந்து பனி யுகங்களைத் தப்பிப்பிழைத்து, நினைவை விட பழமையான நீர் வழியாக நகரும் அந்த அற்புதமான உயிரினமான சுறாவை நான் நினைக்கிறேன். என் இதயம் பிரமிப்பால் நிறைந்துள்ளது.

சங்கீதக்காரர் ஒருமுறை பிரார்த்தனை செய்தார், “ஓ ஆண்டவரே, உமது செயல்கள் எவ்வளவு பன்மடங்கு! ஞானத்தில் நீர் அவற்றையெல்லாம் படைத்தீர்; பூமி உமது உயிரினங்களால் நிறைந்துள்ளது… எண்ணற்ற உயிர்களால் நிறைந்த பெரிய மற்றும் அகலமான கடல் உள்ளது” (சங்கீதம் 104:24–25). இந்த வார்த்தைகளில், என் சொந்த இதயத்தில் இன்னும் வாழும் அதிசயத்தின் எதிரொலியை நான் கேட்கிறேன்.

ரூமி என் ஆன்மாவிடம் கிசுகிசுக்கிறார், “மிகவும் சிறியதாக செயல்படுவதை நிறுத்து. நீங்கள் பரவச இயக்கத்தில் பிரபஞ்சம்,” மேலும் இந்த பரந்த கடல், இந்த பண்டைய உயிரினங்கள் மற்றும் எனக்குள் இருக்கும் இந்த உடையக்கூடிய சுவாசம் அனைத்தும் ஒரு புனிதமான வெளிப்பாட்டின் ஒரு பகுதி என்பதை நான் உணர்கிறேன்.

புத்தர் அனைத்து பொருட்களும் எழுகின்றன, மறைந்து போகின்றன, நிலையற்ற தன்மையிலும் இடையிலும் உள்ளன என்று கற்பித்தார். இந்த நீர்நிலைகளையும் அவற்றின் உயிரினங்களையும் நான் சிந்திக்கும்போது, ​​நான் உடனிருக்கவும், வாழ்க்கையின் மர்மத்திற்கு மெதுவாக வணங்கவும், இந்த நாளை மன உறுதியுடனும் இரக்கத்துடனும் சந்திக்கவும் எனக்கு நினைவூட்டப்படுகிறது.

பல பெயர்களால் அறியப்படும் அனைத்திற்கும் மூலமானவரே – என்னைத் தாழ்த்தும் அழகுக்கும் என்னைத் தாங்கும் வாழ்க்கைக்கும் நன்றி. சங்கீதங்கள் கூறுவது போல், “பூமியும் அதிலுள்ள அனைத்தும் கர்த்தருடையது” (சங்கீதம் 24:1). இன்று எனக்கு அலைகளைப் போல பொறுமையுடன் நகரவும், அமைதியான வலிமையுடன் தாங்கவும், அனைத்து உயிரினங்களுக்கும் பயபக்தியுடன் வாழவும் கற்றுக்கொடுங்கள்.

இந்த நாளில் நான் முன்னேறும்போது, ​​பிரமிப்பு என் இதயத்தை மென்மையாக்கட்டும், நன்றியுணர்வு என் ஆவியை நிலைநிறுத்தட்டும், மற்றும் பிரார்த்தனை – பேசப்பட்டாலும் மௌனமாக இருந்தாலும் – என் படிகளை வழிநடத்தட்டும்.

நான் இந்த பூமியில் மெதுவாக நடக்கட்டும், நான் பரந்த, அன்பான மற்றும் நித்தியமான ஒன்றிற்குள் அடைக்கப்பட்டுள்ளேன் என்பதை நினைவில் கொள்கிறேன்.