Prayers and reflections

Jesus taught us to forgive again and again.

And I believe deeply in forgiveness.

But sometimes my heart asks quietly —

what about the wounds that come back again and again?

What about the pain that grows slowly over time?

What when kindness and goodness do not heal,

but make one invisible, overlooked, and taken for granted?

Jesus, You knew betrayal and abandonment.

And yet You forgave.

But You also withdrew.

You loved, yet You did not entrust Yourself to everyone,

because “You knew what was in each person” (John 2:24).

You taught forgiveness, but You also taught wisdom.

You said, “Be wise as serpents and innocent as doves” (Matthew 10:16).

And You said something very freeing:

“If anyone will not welcome you or listen to you, leave that place and shake the dust off your feet” (Matthew 10:14).

So I begin to understand —

forgiveness heals the heart,

but boundaries protect the life.

Forgiveness means letting go of anger.

It means releasing revenge.

It means choosing peace.

But forgiveness does not mean staying where harm continues.

It does not mean silence in the face of repeated pain.

It does not mean returning again and again to the same wound.

For You said, Lord,

“I desire mercy, not sacrifice” (Matthew 9:13).

You do not want us to suffer quietly.

You want us to heal, to live, and to be whole.

You also said,

“Love your neighbor as yourself” (Mark 12:31).

And now I see — loving myself is part of loving rightly.

And You promised,

“I have come that they may have life, and have it abundantly” (John 10:10).

Not a life of erasure.

Not a life of endless endurance disguised as holiness.

So today I pray:

Lord, teach me forgiveness that heals,

and wisdom that protects.

Help me release bitterness without returning to harm.

Give me the courage to forgive,

and the clarity to step away.

Help me love without disappearing.

Help me remain kind without becoming invisible.

Help me protect the life You placed within me.

And if I must forgive from a distance,

let that too be holy.

Amen.

Kannada

ಯೇಸು ನಮಗೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕ್ಷಮಿಸಲು ಕಲಿಸಿದನು.
ಮತ್ತು ನಾನು ಕ್ಷಮೆಯಲ್ಲಿ ಆಳವಾಗಿ ನಂಬುತ್ತೇನೆ.

ಆದರೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನನ್ನ ಹೃದಯವು ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಕೇಳುತ್ತದೆ –

ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬರುವ ಗಾಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಏನು?

ಕಾಲಾನಂತರದಲ್ಲಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುವ ನೋವಿನ ಬಗ್ಗೆ ಏನು?

ದಯೆ ಮತ್ತು ಒಳ್ಳೆಯತನವು ಗುಣವಾಗದಿದ್ದರೆ,
ಆದರೆ ಒಬ್ಬರನ್ನು ಅದೃಶ್ಯವಾಗಿ, ಕಡೆಗಣಿಸದೆ ಮತ್ತು ಲಘುವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿದಾಗ ಏನು?

ಯೇಸು, ನೀವು ದ್ರೋಹ ಮತ್ತು ಪರಿತ್ಯಾಗವನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದೀರಿ.
ಮತ್ತು ನೀವು ಕ್ಷಮಿಸಿದ್ದೀರಿ.
ಆದರೆ ನೀವು ಸಹ ಹಿಂದೆ ಸರಿದ್ದೀರಿ.

ನೀವು ಪ್ರೀತಿಸಿದ್ದೀರಿ, ಆದರೆ ನೀವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಪ್ಪಿಸಲಿಲ್ಲ,

ಏಕೆಂದರೆ “ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲೂ ಏನಿದೆ ಎಂದು ನೀವು ತಿಳಿದಿದ್ದೀರಿ” (ಯೋಹಾನ 2:24).

ನೀವು ಕ್ಷಮೆಯನ್ನು ಕಲಿಸಿದ್ದೀರಿ, ಆದರೆ ನೀವು ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯನ್ನು ಸಹ ಕಲಿಸಿದ್ದೀರಿ.
“ಸರ್ಪಗಳಂತೆ ಬುದ್ಧಿವಂತರಾಗಿರಿ ಮತ್ತು ಪಾರಿವಾಳಗಳಂತೆ ನಿಷ್ಕಪಟರಾಗಿರಿ” (ಮತ್ತಾಯ 10:16) ಎಂದು ನೀವು ಹೇಳಿದ್ದೀರಿ.

ಮತ್ತು ನೀವು ತುಂಬಾ ಮುಕ್ತವಾದದ್ದನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದೀರಿ:
“ಯಾರಾದರೂ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸದಿದ್ದರೆ ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳದಿದ್ದರೆ, ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಿ ನಿಮ್ಮ ಪಾದಗಳ ಧೂಳನ್ನು ಅಲ್ಲಾಡಿಸಿ” (ಮತ್ತಾಯ 10:14).

ಹಾಗಾಗಿ ನಾನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತೇನೆ —
ಕ್ಷಮೆ ಹೃದಯವನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸುತ್ತದೆ,
ಆದರೆ ಗಡಿಗಳು ಜೀವನವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತವೆ.

ಕ್ಷಮೆ ಎಂದರೆ ಕೋಪವನ್ನು ಬಿಡುವುದು.

ಸೇಡು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಎಂದರ್ಥ.

ಇದರರ್ಥ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಆರಿಸುವುದು ಎಂದರ್ಥ.

ಆದರೆ ಕ್ಷಮೆ ಎಂದರೆ ಹಾನಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವುದು ಎಂದರ್ಥವಲ್ಲ.

ಪುನರಾವರ್ತಿತ ನೋವಿನ ಮುಂದೆ ಮೌನವಾಗಿರುವುದು ಎಂದರ್ಥವಲ್ಲ.

ಅದೇ ಗಾಯಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮರಳುವುದು ಎಂದರ್ಥವಲ್ಲ.

ಕರ್ತನೇ, ನೀನು ಹೇಳಿದ್ದೀಯಾ,

“ನನಗೆ ಕರುಣೆ ಬೇಕು, ತ್ಯಾಗವಲ್ಲ” (ಮತ್ತಾಯ 9:13).
ನಾವು ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಬಳಲುವುದನ್ನು ನೀನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ.

ನಾವು ಗುಣಪಡಿಸಬೇಕೆಂದು, ಬದುಕಬೇಕೆಂದು ಮತ್ತು ಪೂರ್ಣವಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ನೀನು ಬಯಸುತ್ತೀಯ.

ನೀನು ಕೂಡ ಹೇಳಿದ್ದೀಯಾ,

“ನಿನ್ನ ನೆರೆಯವನನ್ನು ನಿನ್ನಂತೆಯೇ ಪ್ರೀತಿಸು” (ಮಾರ್ಕ್ 12:31).
ಮತ್ತು ಈಗ ನಾನು ನೋಡುತ್ತೇನೆ — ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವುದು ಸರಿಯಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುವುದರ ಭಾಗವಾಗಿದೆ.

ಮತ್ತು ನೀವು ಭರವಸೆ ನೀಡಿದ್ದೀರಿ,
“ಅವರು ಜೀವವನ್ನು ಹೊಂದಲು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಹೇರಳವಾಗಿ ಹೊಂದಲು ನಾನು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ” (ಯೋಹಾನ 10:10).

ಅಳಿಸುವಿಕೆಯ ಜೀವನವಲ್ಲ.

ಪವಿತ್ರತೆಯ ವೇಷದಲ್ಲಿರುವ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಸಹಿಷ್ಣುತೆಯ ಜೀವನವಲ್ಲ.

ಹಾಗಾಗಿ ಇಂದು ನಾನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇನೆ:

ಕರ್ತನೇ, ಗುಣಪಡಿಸುವ ಕ್ಷಮೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ರಕ್ಷಿಸುವ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯನ್ನು ನನಗೆ ಕಲಿಸು.

ಹಾನಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗದೆ ಕಹಿಯನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಲು ನನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡು.

ಕ್ಷಮಿಸಲು ನನಗೆ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಕೊಡು,

ಮತ್ತು ದೂರ ಸರಿಯಲು ಸ್ಪಷ್ಟತೆಯನ್ನು ಕೊಡು.

ಮಾಯವಾಗದೆ ಪ್ರೀತಿಸಲು ನನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡು.

ಅದೃಶ್ಯನಾಗದೆ ದಯೆಯಿಂದ ಇರಲು ನನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡು.

ನೀವು ನನ್ನೊಳಗೆ ಇಟ್ಟಿರುವ ಜೀವನವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ನನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡು.

ಮತ್ತು ನಾನು ದೂರದಿಂದ ಕ್ಷಮಿಸಬೇಕಾದರೆ,
ಅದು ಕೂಡ ಪವಿತ್ರವಾಗಲಿ.

ಆಮೆನ್.

Hindi

जीसस ने हमें बार-बार माफ़ करना सिखाया।
और मैं माफ़ी में बहुत विश्वास करता हूँ।

लेकिन कभी-कभी मेरा दिल धीरे से पूछता है —
उन ज़ख्मों का क्या जो बार-बार वापस आते हैं?
उस दर्द का क्या जो समय के साथ धीरे-धीरे बढ़ता है?
क्या होता है जब दया और अच्छाई ठीक नहीं करती,
बल्कि किसी को गायब, नज़रअंदाज़ और हल्के में ले लेती है?

जीसस, आप धोखा और छोड़ दिए जाने को जानते थे।
और फिर भी आपने माफ़ किया।
लेकिन आप पीछे भी हट गए।
आपने प्यार किया, फिर भी आपने खुद को हर किसी पर नहीं सौंपा,
क्योंकि “आप जानते थे कि हर इंसान में क्या है” (जॉन 2:24)।

आपने माफ़ करना सिखाया, लेकिन आपने समझदारी भी सिखाई।
आपने कहा, “सांपों की तरह समझदार और कबूतरों की तरह भोले बनो” (मैथ्यू 10:16)।
और आपने कुछ बहुत आज़ाद करने वाली बात कही:
“अगर कोई तुम्हारा स्वागत नहीं करेगा या तुम्हारी बात नहीं सुनेगा, तो उस जगह से चले जाओ और अपने पैरों की धूल झाड़ दो” (मैथ्यू 10:14)।

तो मैं समझने लगा हूँ —
माफ़ करने से दिल ठीक होता है,
लेकिन सीमाएँ ज़िंदगी की रक्षा करती हैं।

माफ़ करने का मतलब है गुस्सा छोड़ देना।
इसका मतलब है बदला लेना।
इसका मतलब है शांति चुनना।

लेकिन माफ़ी का मतलब यह नहीं है कि जहाँ नुकसान हो रहा है, वहाँ रुकना।
इसका मतलब बार-बार होने वाले दर्द के सामने चुप रहना नहीं है।
इसका मतलब बार-बार उसी ज़ख्म पर लौटना नहीं है।

क्योंकि आपने कहा, हे प्रभु,
“मैं दया चाहता हूँ, बलिदान नहीं” (मैथ्यू 9:13)।
आप नहीं चाहते कि हम चुपचाप दुख झेलें।
आप चाहते हैं कि हम ठीक हों, जिएँ, और पूरे हों।
आपने यह भी कहा,
“अपने पड़ोसी से अपने जैसा प्यार करो” (मार्क 12:31)।
और अब मैं देखता हूँ — खुद से प्यार करना सही तरीके से प्यार करने का हिस्सा है।
और आपने वादा किया,
“मैं इसलिए आया हूँ कि वे ज़िंदगी पाएँ, और वह भी भरपूर” (जॉन 10:10)।
मिटाने वाली ज़िंदगी नहीं।
पवित्रता के भेष में कभी न खत्म होने वाली सहनशीलता वाली ज़िंदगी नहीं।

तो आज मैं प्रार्थना करता हूँ:

हे प्रभु, मुझे माफ़ी सिखाओ जो ठीक करती है,
और ऐसी समझ जो रक्षा करती है।
मुझे नुकसान पहुँचाए बिना कड़वाहट छोड़ने में मदद करो।
मुझे माफ़ करने की हिम्मत दो,
और दूर जाने की साफ़ समझ दो।

मुझे गायब हुए बिना प्यार करने में मदद करो।
मुझे गायब हुए बिना दयालु बने रहने में मदद करो।
आपने मेरे अंदर जो जीवन रखा है, उसकी रक्षा करने में मेरी मदद करो।

और अगर मुझे दूर से माफ़ करना पड़े,
तो वह भी पवित्र हो।
आमीन।

Malayalam

യേശു നമ്മെ വീണ്ടും വീണ്ടും ക്ഷമിക്കാൻ പഠിപ്പിച്ചു.
ക്ഷമയിൽ ഞാൻ ആഴത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു.

എന്നാൽ ചിലപ്പോൾ എന്റെ ഹൃദയം നിശബ്ദമായി ചോദിക്കുന്നു —
വീണ്ടും വീണ്ടും വരുന്ന മുറിവുകളെക്കുറിച്ച് എന്താണ്?
കാലക്രമേണ സാവധാനം വളരുന്ന വേദനയെക്കുറിച്ച് എന്താണ്?

ദയയും നന്മയും സുഖപ്പെടുത്താതെ, ഒരാളെ അദൃശ്യനും അവഗണിക്കപ്പെട്ടവനും നിസ്സാരനുമായി കാണുമ്പോൾ?

യേശുവേ, വിശ്വാസവഞ്ചനയും ഉപേക്ഷിക്കലും നീ അറിഞ്ഞിരുന്നു.
എന്നിട്ടും നീ ക്ഷമിച്ചു.
പക്ഷേ നീയും പിൻവാങ്ങി.
നീ സ്നേഹിച്ചു, പക്ഷേ എല്ലാവരെയും നിന്നെത്തന്നെ ഏൽപ്പിച്ചില്ല, കാരണം “ഓരോ വ്യക്തിയിലും എന്താണെന്ന് നീ അറിഞ്ഞിരുന്നു” (യോഹന്നാൻ 2:24).

നീ ക്ഷമ പഠിപ്പിച്ചു, പക്ഷേ നീ ജ്ഞാനവും പഠിപ്പിച്ചു.
“സർപ്പങ്ങളെപ്പോലെ ജ്ഞാനികളും പ്രാവുകളെപ്പോലെ നിഷ്കളങ്കരുമായിരിക്കുക” (മത്തായി 10:16) നീ പറഞ്ഞു.

നീ വളരെ ആശ്വാസകരമായ ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞു:
“ആരെങ്കിലും നിങ്ങളെ സ്വീകരിക്കുകയോ നിങ്ങളുടെ വാക്കു കേൾക്കുകയോ ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ, ആ സ്ഥലം വിട്ട് നിങ്ങളുടെ കാലിലെ പൊടി കുടഞ്ഞുകളയുക” (മത്തായി 10:14).

അപ്പോൾ ഞാൻ മനസ്സിലാക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു —
ക്ഷമ ഹൃദയത്തെ സുഖപ്പെടുത്തുന്നു,
എന്നാൽ അതിരുകൾ ജീവിതത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്നു.

ക്ഷമ എന്നാൽ കോപം ഉപേക്ഷിക്കുക എന്നാണ്.
അതിന്റെ അർത്ഥം പ്രതികാരം ചെയ്യുക എന്നാണ്.

അതിന്റെ അർത്ഥം സമാധാനം തിരഞ്ഞെടുക്കുക എന്നാണ്.

എന്നാൽ ക്ഷമ എന്നാൽ ദ്രോഹം തുടരുന്നിടത്ത് തുടരുക എന്നല്ല.
ആവർത്തിച്ചുള്ള വേദനയ്ക്ക് മുന്നിൽ മൗനം പാലിക്കുക എന്നല്ല.
അതിന്റെ അർത്ഥം ഒരേ മുറിവിലേക്ക് വീണ്ടും വീണ്ടും മടങ്ങുക എന്നല്ല.

കർത്താവേ, നീ പറഞ്ഞു,
“ബലിയല്ല, കരുണയാണ് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്” (മത്തായി 9:13).
നമ്മൾ നിശബ്ദമായി കഷ്ടപ്പെടണമെന്ന് നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.
നമ്മൾ സുഖപ്പെടുത്തണമെന്നും ജീവിക്കണമെന്നും പൂർണരായിരിക്കണമെന്നും നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

നീയും പറഞ്ഞു,
“നിന്നെപ്പോലെ നിന്റെ അയൽക്കാരനെയും സ്നേഹിക്കുക” (മർക്കോസ് 12:31).
ഇപ്പോൾ ഞാൻ കാണുന്നു — എന്നെത്തന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നത് ശരിയായി സ്നേഹിക്കുന്നതിന്റെ ഭാഗമാണ്.

നീ വാഗ്ദാനം ചെയ്തു,
“അവർക്ക് ജീവൻ ഉണ്ടാകാനും അത് സമൃദ്ധമായി ലഭിക്കാനും ഞാൻ വന്നിരിക്കുന്നു” (യോഹന്നാൻ 10:10).
മായ്ക്കലിന്റെ ജീവിതമല്ല.

വിശുദ്ധിയുടെ വേഷം ധരിച്ച അനന്തമായ സഹിഷ്ണുതയുടെ ജീവിതമല്ല.

അതുകൊണ്ട് ഇന്ന് ഞാൻ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു:

കർത്താവേ, സുഖപ്പെടുത്തുന്ന ക്ഷമയും, സംരക്ഷിക്കുന്ന ജ്ഞാനവും എന്നെ പഠിപ്പിക്കണമേ.

ദോഷത്തിലേക്ക് മടങ്ങാതെ കയ്പ്പ് പുറത്തുവിടാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ.

ക്ഷമിക്കാൻ ധൈര്യവും, അകന്നുമാറാനുള്ള വ്യക്തതയും എനിക്ക് നൽകണമേ.

മങ്ങിപ്പോകാതെ സ്നേഹിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ.

അദൃശ്യനാകാതെ ദയയുള്ളവനായിരിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ.

എന്റെ ഉള്ളിൽ നീ നൽകിയ ജീവൻ സംരക്ഷിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ.

ഞാൻ ദൂരെ നിന്ന് ക്ഷമിക്കണമെങ്കിൽ, അതും വിശുദ്ധമായിരിക്കട്ടെ.

ആമേൻ.

இயேசு நம்மை மீண்டும் மீண்டும் மன்னிக்கக் கற்றுக் கொடுத்தார்.
மன்னிப்பில் நான் ஆழமாக நம்புகிறேன்.

ஆனால் சில நேரங்களில் என் இதயம் அமைதியாகக் கேட்கிறது –

மீண்டும் மீண்டும் வரும் காயங்களைப் பற்றி என்ன?

காலப்போக்கில் மெதுவாக வளரும் வலியைப் பற்றி என்ன?

கருணையும் நன்மையும் குணமடையாமல், ஒருவரை கண்ணுக்குத் தெரியாதவராகவும், கவனிக்கப்படாமலும், சாதாரணமாகவும் எடுத்துக் கொள்ளும்போது என்ன செய்வது?

இயேசுவே, துரோகத்தையும் கைவிடுதலையும் நீங்கள் அறிந்திருந்தீர்கள்.
ஆனாலும் நீங்கள் மன்னித்தீர்கள்.
ஆனால் நீங்கள் விலகிச் சென்றீர்கள்.
நீங்கள் நேசித்தீர்கள், ஆனால் எல்லோரிடமும் உங்களை ஒப்படைக்கவில்லை,
ஏனென்றால் “ஒவ்வொருவருக்குள்ளும் என்ன இருக்கிறது என்பதை நீங்கள் அறிந்திருந்தீர்கள்” (யோவான் 2:24).

மன்னிப்பைக் கற்றுக் கொடுத்தீர்கள், ஆனால் ஞானத்தையும் கற்றுக் கொடுத்தீர்கள்.
“பாம்புகளைப் போல ஞானிகளாகவும் புறாக்களைப் போலக் கபடற்றவர்களாகவும் இருங்கள்” (மத்தேயு 10:16) என்று சொன்னீர்கள்.

நீங்கள் மிகவும் விடுதலையான ஒன்றைச் சொன்னீர்கள்:
“யாராவது உங்களை ஏற்றுக்கொள்ளாவிட்டால் அல்லது உங்கள் பேச்சைக் கேட்காவிட்டால், அந்த இடத்தை விட்டு வெளியேறி, உங்கள் கால்களில் இருந்து தூசியை உதறிவிடுங்கள்” (மத்தேயு 10:14).

அதனால் நான் புரிந்துகொள்ளத் தொடங்குகிறேன் —
மன்னிப்பு இதயத்தை குணப்படுத்துகிறது,
ஆனால் எல்லைகள் வாழ்க்கையைப் பாதுகாக்கின்றன.

மன்னிப்பு என்பது கோபத்தை விட்டுவிடுவதைக் குறிக்கிறது.

பழிவாங்குவதைக் குறிக்கிறது.

அதன் அர்த்தம் அமைதியைத் தேர்ந்தெடுப்பது.

ஆனால் மன்னிப்பு என்பது தீங்கு தொடரும் இடத்தில் தங்குவதைக் குறிக்காது.
மீண்டும் மீண்டும் மீண்டும் வலியை எதிர்கொண்டு மௌனமாக இருப்பதைக் குறிக்காது.

நீங்கள், ஆண்டவரே,
“நான் இரக்கத்தை விரும்புகிறேன், தியாகத்தை அல்ல” (மத்தேயு 9:13) என்று சொன்னீர்கள்.

நாங்கள் அமைதியாக துன்பப்படுவதை நீங்கள் விரும்பவில்லை.
நாங்கள் குணமடையவும், வாழவும், முழுமையாக இருக்கவும் நீங்கள் விரும்புகிறீர்கள்.

நீங்கள்,
“உன்னைப் போலவே உன் அயலானையும் நேசி” (மாற்கு 12:31) என்றும் சொன்னீர்கள்.

இப்போது நான் பார்க்கிறேன் — என்னை நேசிப்பது சரியாக நேசிப்பதன் ஒரு பகுதியாகும்.

நீங்கள் வாக்குறுதி அளித்தீர்கள்,
“அவர்கள் ஜீவனைப் பெறவும், அதை மிகுதியாகப் பெறவும் நான் வந்திருக்கிறேன்” (யோவான் 10:10).
அழிக்கும் வாழ்க்கை அல்ல.

பரிசுத்த வேடமிட்டு முடிவில்லாத சகிப்புத்தன்மை கொண்ட வாழ்க்கை அல்ல.

எனவே இன்று நான் ஜெபிக்கிறேன்:

ஆண்டவரே, குணப்படுத்தும் மன்னிப்பையும், பாதுகாக்கும் ஞானத்தையும் எனக்குக் கற்றுக் கொடுங்கள்.

தீங்குக்குத் திரும்பாமல் கசப்பை விடுவிக்க எனக்கு உதவுங்கள்.

மன்னிக்க எனக்கு தைரியத்தையும், விலகிச் செல்ல தெளிவையும் கொடுங்கள்.

மறையாமல் அன்பு செலுத்த எனக்கு உதவுங்கள்.

கண்ணுக்குத் தெரியாமல் இருக்க எனக்கு உதவுங்கள்.

நீர் எனக்குள் வைத்த வாழ்க்கையைப் பாதுகாக்க எனக்கு உதவுங்கள்.

நான் தூரத்திலிருந்து மன்னிக்க வேண்டும் என்றால், அதுவும் பரிசுத்தமாக இருக்கட்டும்.

ஆமென்.